BAYRAK, İSTİKLAL MARŞI VE GENÇLİK

Bugün yeryüzünde bağımsızlığını kazanmış ve devlet haline gelebilmiş her milletin bir bayrağı vardır. O halde bayrak hür bir milleti temsil eder. Bayrak ile milli marşı ise çok yakından ilgilidir. Zira bayrağı olan her hür devletin bir de milli marşı vardır. Bu marş ki, o milletin bayrağı göndere çekilirken milli duygularını kükreten ve “İşte hürüm bayrağım göklerde dalgalanıyor” dercesine istiklâlini dünyaya haykıran milli andıdır. 

Gençlik ise bir milletin geleceğinin teminatıdır. Zira memleketinin değerlerine sahip çıkan; vatanını her türlü iç ve dış düşmanlara karşı korumak için bütünleşen tarihine bağlı memleket sevgisiyle yetişmiş yabancı sapık ideolojilere İltifat etmeyen bir gençlik o memleketin geleceğinin en büyük garantisi ve en ideal sigortasıdır. Bunun tarihi değerlerine milli kültürüne sahip çıkmayan milletinin dini inançları ile alay eden bir gençlik düşününüz. Vatanına sahip çıkacağı yerde ona sahip çıkanlara karşı silaha sarılan, beyni memleketinin tarihi düşmanlarına, insanlık dışı ideolojilerin emrine satılmış bir gençlik o memleketin bayrağına milli marşını ve istiklâline dinamit koyan bir ihanet güruhundan başka nedir ki?

Tarih boyunca, üç büyük kıt’ada pek çok büyük imparatorluk kurmuş her gittiği yere insanlık, ilim, medeniyet ve adalet götürmüş; çağlar değiştirmiş şerefli bir milletiz. Her Türk imparatorluğunu temsil eden bayrak, o İmparatorluğun sona ermesi ile dalgalanmaz olmuştur. Bugün Türk milletinin son kalesi Türkiye’miz dışında yaşayan 100 milyon kadar tutsak Türk’ün mavi göklerde dalgalanan bir bayrağı yoktur. Çünkü bu ırkdaşlarımızın hürriyeti, insanca yaşama imkanları ellerinden alınmıştır. Tüm esir Türklerin yaşlı gözleri son Türk kalesinde ve bu kalede dalgalanan AY-YILDIZLI bayrağımızdadır. Bu son kale yıkılmamalıdır. AY-YILDIZLI bayrak ebediyen dalgalanmalıdır bu muhteşem kalede. Türk bayrağı onların da bayrağıdır. Bu bayrak dalgalandıkça sabırlar hiç tükenmeyecek, ümitler ebediyyen sönmeyecektir.

Son yıllarda bir kısım gençlerimizin ve akıl hocalarının memleketi kızıl cehenneme çevirmek, Türk yurdunu içten yıkmak ve diğer Türk ırkdaşlarımız gibi milletimizi esir etmek için giriştikleri ihanet hareketleri milletimizin en büyük ızdırabı olmuştur. Türk yurdu sahipsiz değildir. Bu beyni satılmış vatan hainlerine karşı ilk tepki bu memleketin hakiki sahibi; tarihine dinine ve töresine bağlı ülkücü-milliyetçi gençlik tarafından gösterilmiştir. Fikirleriyle yurdunu en kısa zamanda kalkındırmaya gaye edinen ve “Türk’e Türk’ten başka dost olamaz” düşüncesiyle her türlü yabancı ideolojiye karşı olan ülkücü gençlik AY-YILDIZLI bayrağımızın yılmaz bekçisi; İstiklal Marşımızın en içten ve en duygulu kükreyicisidir. Çünkü o bilir ki; Yaşadıkça kültürünü, dinini, istiklâlini, şeref ve namusunu en kıymetli hazine olarak koruyan Türk halkı onun millî bir sembolü olan bayrağı da dalgalandırmayı ulvi bir borç addeder. O bilir ki; O dalgalandıkça insanlık şeref ve haysiyeti, Türklük gurur ve şuuru da ayaktadır. Bayrak direkte yükselen bir bez parçası değil Türk vatanıdır. Şüheda ruhudur bize yükseklerden gülen…  O bilir ki; “Gerektiğinde ölmesini bilmeyen bir millet yaşamayı hak edemez.” Bayrak bu hakkın uğruna ölenlerin sembolüdür. O yükselirken susulmaz. Onun uğruna yapılan ve yapılacak milli vazifeler milli bir yemin olarak dökülür dudaklardan. Biz buna Türk’ün milli marşı diyoruz. Ülkücü gençlik bilir ki; Vatan tehlikede iken bayrak uğruna ölmek ne ise, sulh zamanında İstiklâl Marşı'nı söylemekte odur. İstiklâl Marşı milli bir anddır. Bağımsızlığımızın şerefli bir yemini, şanlı Türk tarihinin hülasasıdır. Çünkü o marşta istiklâli için 40 kişiyle Çin sarayını basan Kürşat’ın ruhu Malazgirt’te gürleyen Alparslan’ın tekbiri vardır. O marşta Niğbolu’da, Kosova’da, Mohaç’ta, Preveze’de, Çaldıran‘da düşmanın beynine inen Türk yumruğunun kuvvetini, mehterin zafer kokan nağmelerini duyarız. O marşta; yedi düveli dize getirip “Bir gül bahçesine girercesine kara toprağa giren” Türk Mehmetçiklerinin bize yıllar ötesinden gülen ruhlarını görüyoruz. O marşta milli acılarımız dile gelir, zaferlerimiz çınlar. Türklük gururu, İslam fazileti dalgalanır. O marşta semalara yükselir Türk’ün heybetli sesi… O marşta; Türklük için ölen ülkücü şehitlerimiz; İmamoğlular, Özmenler, Özkuzu’lar katılırlar aramıza. Türklük yek vücut olur, tüyleri ürpererek. O marşta;  Milli ülkü çizilmiştir, hak vardır, hürriyet vardır, BİZ VARIZ.

Mustafa Baş, Bozkurt, Mayıs 1973, S. 8

Mehmet Âkifte ölüm duygusu…

“Nazlı Hilâl”in artık kaşlarını çatmadığı, bayrağın ufuklarda şafaklar gibi dalgalandığı, Hakka tapan milletin istiklâl hakkını bütün dünyanın tanıdığı, bir milletin bir vatana döktüğü ve dökeceği kanları helâl ettiği, hür yaşamış bir ırkın hür yaşamak andını tekrarladığı şu günlerde ölmeyecek bir ölüyü, başta gençler olmak üzere, milletçe anıyoruz.

“İstiklâl Marşı”nın adını bir “Bağımsızlık Marşı”na çevirdiğimizde"

“Bağımsızlık”la silinmesine çalışılan “İstiklâl” kelimesine bakalım: Bu memleketin çocukları “Ya istiklâl, ya ölüm!” diye cephelere koşmuş, kanlarını bu kelimenin

EY RUH!.. "MEDENİYET DEDİĞİN TEK DİŞİ KALMIŞ CANAVAR!" DİYEN ŞAİRİN RUHU SEN MİSİN?

Medeniyet: - Ey Ruh!.. "Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar!" diyen şairin ruhu sen misin? 

Akif'in ruhu: - Evet, benim!..

- Lütfen tashih et, artık tek dişim de düştü...

AMAN GÜFTEYE DOKUNMAYALIM

Haber aldığımıza göre İstiklâl Marşının bestesini hareketlendirmek için incelemeler ve denemeler yapılıyormuş! Aman, güfteye dokunmayalım, çünkü milli marş değiştirme adeti de başlarsa milli marştan mahrum kalmak ihtimali de vardır.

Prof. Dr. Faruk K. Timurtaş - Mehmet Âkif ve Cemiyetimiz; İstiklâl Marşı'nın 40. Yıldönümü

Millî marşımız bundan tam kırk yıl önce, 25 Mart, 1921 (12 Mart 1337) tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce resmen kabul edilmişti. Bu yıldönümü vesilesiyle eşsiz eserin ve büyük

KASTAMONU’DA NEFRET UYANDIRAN BİR HADİSE

Kastamonu lisesinde emniyet müdürlüğünün ehemmiyetle üzerinde durduğu ve Millî Eğitim müfettişi Bay İsmail Hakkı’nın da tahkikile meşgul olduğu bir hâdise cereyan etmiştir. Bütün lise talebesinin nefretle karşıladığı hâdise şudur:

İSTİKLÂL MARŞI DEĞİŞMELİ Mİ?

Milli konular üzerinde, kimseyi incitmeden, söz söylemenin incelik ve zorluğunu bile bile bu konu üzerinde durmak istiyorum. Yeni Türkiye’nin, sağlam temeller üzerine kurulabilmesi için hiçbir fedakarlıktan kaçınılmadığı, geceyi gündüze katarak çalışıldığı şu sıralarda, İstiklâl Marşı'nın değiştirilmesi teklifini de objektif bir görüşle ele almak, sinirlenmemek gerek. Bir teklif, hiçbir zaman bir sonuç değildir.

Bu mısra okunurken, oturanlar ayağa kalkarlar...

İstiklâl Marşımızın güftesinde şu mısra vardır...