Bugün yeryüzünde bağımsızlığını kazanmış ve devlet haline gelebilmiş her milletin bir bayrağı vardır. O halde bayrak hür bir milleti temsil eder. Bayrak ile milli marşı ise çok yakından ilgilidir. Zira bayrağı olan her hür devletin bir de milli marşı vardır. Bu marş ki, o milletin bayrağı göndere çekilirken milli duygularını kükreten ve “İşte hürüm bayrağım göklerde dalgalanıyor” dercesine istiklâlini dünyaya haykıran milli andıdır.
Gençlik ise bir milletin geleceğinin teminatıdır. Zira memleketinin değerlerine sahip çıkan; vatanını her türlü iç ve dış düşmanlara karşı korumak için bütünleşen tarihine bağlı memleket sevgisiyle yetişmiş yabancı sapık ideolojilere İltifat etmeyen bir gençlik o memleketin geleceğinin en büyük garantisi ve en ideal sigortasıdır. Bunun tarihi değerlerine milli kültürüne sahip çıkmayan milletinin dini inançları ile alay eden bir gençlik düşününüz. Vatanına sahip çıkacağı yerde ona sahip çıkanlara karşı silaha sarılan, beyni memleketinin tarihi düşmanlarına, insanlık dışı ideolojilerin emrine satılmış bir gençlik o memleketin bayrağına milli marşını ve istiklâline dinamit koyan bir ihanet güruhundan başka nedir ki?
Tarih boyunca, üç büyük kıt’ada pek çok büyük imparatorluk kurmuş her gittiği yere insanlık, ilim, medeniyet ve adalet götürmüş; çağlar değiştirmiş şerefli bir milletiz. Her Türk imparatorluğunu temsil eden bayrak, o İmparatorluğun sona ermesi ile dalgalanmaz olmuştur. Bugün Türk milletinin son kalesi Türkiye’miz dışında yaşayan 100 milyon kadar tutsak Türk’ün mavi göklerde dalgalanan bir bayrağı yoktur. Çünkü bu ırkdaşlarımızın hürriyeti, insanca yaşama imkanları ellerinden alınmıştır. Tüm esir Türklerin yaşlı gözleri son Türk kalesinde ve bu kalede dalgalanan AY-YILDIZLI bayrağımızdadır. Bu son kale yıkılmamalıdır. AY-YILDIZLI bayrak ebediyen dalgalanmalıdır bu muhteşem kalede. Türk bayrağı onların da bayrağıdır. Bu bayrak dalgalandıkça sabırlar hiç tükenmeyecek, ümitler ebediyyen sönmeyecektir.
Son yıllarda bir kısım gençlerimizin ve akıl hocalarının memleketi kızıl cehenneme çevirmek, Türk yurdunu içten yıkmak ve diğer Türk ırkdaşlarımız gibi milletimizi esir etmek için giriştikleri ihanet hareketleri milletimizin en büyük ızdırabı olmuştur. Türk yurdu sahipsiz değildir. Bu beyni satılmış vatan hainlerine karşı ilk tepki bu memleketin hakiki sahibi; tarihine dinine ve töresine bağlı ülkücü-milliyetçi gençlik tarafından gösterilmiştir. Fikirleriyle yurdunu en kısa zamanda kalkındırmaya gaye edinen ve “Türk’e Türk’ten başka dost olamaz” düşüncesiyle her türlü yabancı ideolojiye karşı olan ülkücü gençlik AY-YILDIZLI bayrağımızın yılmaz bekçisi; İstiklal Marşımızın en içten ve en duygulu kükreyicisidir. Çünkü o bilir ki; Yaşadıkça kültürünü, dinini, istiklâlini, şeref ve namusunu en kıymetli hazine olarak koruyan Türk halkı onun millî bir sembolü olan bayrağı da dalgalandırmayı ulvi bir borç addeder. O bilir ki; O dalgalandıkça insanlık şeref ve haysiyeti, Türklük gurur ve şuuru da ayaktadır. Bayrak direkte yükselen bir bez parçası değil Türk vatanıdır. Şüheda ruhudur bize yükseklerden gülen… O bilir ki; “Gerektiğinde ölmesini bilmeyen bir millet yaşamayı hak edemez.” Bayrak bu hakkın uğruna ölenlerin sembolüdür. O yükselirken susulmaz. Onun uğruna yapılan ve yapılacak milli vazifeler milli bir yemin olarak dökülür dudaklardan. Biz buna Türk’ün milli marşı diyoruz. Ülkücü gençlik bilir ki; Vatan tehlikede iken bayrak uğruna ölmek ne ise, sulh zamanında İstiklâl Marşı'nı söylemekte odur. İstiklâl Marşı milli bir anddır. Bağımsızlığımızın şerefli bir yemini, şanlı Türk tarihinin hülasasıdır. Çünkü o marşta istiklâli için 40 kişiyle Çin sarayını basan Kürşat’ın ruhu Malazgirt’te gürleyen Alparslan’ın tekbiri vardır. O marşta Niğbolu’da, Kosova’da, Mohaç’ta, Preveze’de, Çaldıran‘da düşmanın beynine inen Türk yumruğunun kuvvetini, mehterin zafer kokan nağmelerini duyarız. O marşta; yedi düveli dize getirip “Bir gül bahçesine girercesine kara toprağa giren” Türk Mehmetçiklerinin bize yıllar ötesinden gülen ruhlarını görüyoruz. O marşta milli acılarımız dile gelir, zaferlerimiz çınlar. Türklük gururu, İslam fazileti dalgalanır. O marşta semalara yükselir Türk’ün heybetli sesi… O marşta; Türklük için ölen ülkücü şehitlerimiz; İmamoğlular, Özmenler, Özkuzu’lar katılırlar aramıza. Türklük yek vücut olur, tüyleri ürpererek. O marşta; Milli ülkü çizilmiştir, hak vardır, hürriyet vardır, BİZ VARIZ.
Mustafa Baş, Bozkurt, Mayıs 1973, S. 8
Kaç tane marşımız var diye bir sual ile karşılaşsak aklımıza gelecek sayı ne olabilir? Bence iki. Birisi İstiklâl Marşı, diğeri de kökü İsveç olmasına rağmen çok benimsediğimiz (Dağ başını duman almış) marşı.
“İstiklâl Marşı marşların en büyüğüdür; ölümsüzdür..."
Çünkü en büyük hâdisenin yazdırdığı marştır, iman ve azim ordularının bütün dünyaya, bütün kâinata bu iman ve bu azmin, ebedi yankılar bırakan okuyuşudur:
Hicran Göze - Mehmet Akif / Hüzünlü Bir Yolculuk; "Başımızdaki adamı kim görse inanırdı." (!)
İşte öğle ezanı da okunuyordu. 1932 senesinden beri devam eden bir mecbûriyetle tabii Türkçe olarak...
İstiklâl Marşı milli marş olarak kabul edildikten sonra hemen her devrede, çeşitli çevreler tarafından değiştirilmek istenmiştir ve halen de istenmektedir. Bazıları “korkma” “şafak” gibi kelimelerin yersiz kullanıldığını “ezan” kelimesinin laiklikle bağdaşmadığını ve "medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar” mısraının medeniyet düşmanlığı ifade ettiğini söylerken bazıları da İstiklâl Marşı'nın bütün olarak bizi temsil etmeyeceğini iddia etmektedirler.
İstiklâl marşımıza yapılan hürmetsizlik
Dün şehir gazinosunda cereyan eden esefli hâdise hakkında yazdığımız makaleyi teyid eden bir mektup aldık. Bu mektubu aynen aşağıya koyuyoruz:
Mehmed Akif'i karlı bir kış günü, 26 Aralık 1936'da sessiz sadasız toprağa vermiştik. Bugün onu, ölümünün 16'ncı yıldönümünde her zamanki gibi hürmetle anıyoruz.
Ahmet Kabaklı - Röportaj: Celâl Bayar, İstiklâl Marşı'nın kabulünü anlatıyor
Ahmet Kabaklı: Muhterem Efendim bugün size hem oğlunuzun vefatı üzerine başsağlığı dilemeye geldik, hem de lütfederseniz İstiklâl Marşımızın kabulünün 62. ve Âkif'in


