“İmam kayığı” Türk argosunda tabut anlamına gelir. Bu tabirle Hüseyin Karakan imzalı “Şiirimiz 1956” adlı antologide karşılaştım. Sözünü ettiğim tabir bu güldestenin içinde yer alan Suat Taşer’in Abuzettin Bey şiirinde geçer. Halen kütüphanemde bulunan kitabın kapağını çevirdiğiniz zaman karşınıza şöyle bir yazı çıkıyor: “1955-1956 ders yılında Çankırı Lisesi orta kısım öğrencileri arasında Kültür kolunun tertiplediği Şiir okuma yarışmasında birinci seçilen İsmet Özel’e Kültür Kolunun armağanı. 28.III.1956 Öğretmen Hüsnü Tekin”. Okuduğum Ömer Bedrettin Uşaklı’nın Harman şiiri idi. Aradan tam 70 sene geçmiş.